De camping Borgland is een zeer ruime camping met heel veel reglementen. Waar je mag staan … zelfs het zigeunerkamp aan de overkant van het weggetje ontsnapt niet aan de strenge manier van plaatsen van caravans.
De camping ligt op een half uur met de bus van centrum van Oslo, waar het stadhuis het centrale punt voor wandelingen en bezoeken vormt.
Maar om geen al te veel dubbel geloop te creëren zijn we vroeger afgestapt, want zoals gewoonlijk had Erik een eigen planning voor die dag opgemaakt 
.
We startten waar de groep eindigde: het Vigelandpark en het museum gewijd aan de artiest. Vigeland wijdde zijn leven aan het maken van beelden. Hij kreeg de opdracht een centrale fontein voor een park te ontwerpen en sculpteren. Het werden uiteindelijk honderden beelden die het park vulden en die hij in ruil voor een werk- en leefstudio op het einde van zijn leven schonk aan de stad.
Deze brug leidt naar zijn meesterwerk, maar deze brug staat bol van de bronzen beelden. Het zijn naakten van mannen, vrouwen, kinderen – allemaal realistisch. Ongelooflijk mooi !!!
Zoals je merkt aan het aantal foto’s begon de dag met het hoogtepunt van Oslo. Ook het museum is een aanrader, want daar laat “de meester” zijn hoe hij zijn werken maakte: van miniaturen in gips tot beelden op ware grootte, maar nog steeds in gips.
Toch even pauzeren en een beeld nabootsen. Alleen ging de camera te snel af .
Pas daarna werden de beelden werkelijkheid gemaakt in graniet. Ongelooflijk! En dan te geloven dat deze beelden in de eerste helft van 1900 gemaakt zijn. Zijn museum werd in 1947 geopend. De granieten monoliet heeft tientallen jaren nodig gehad om af te geraken. Niet echt moeilijk te geloven als je in werkelijkheid zijn hoogte ervaart.
Ook de poorten voor het park zijn van Vigelands hand. Jammer dat niet alle gemaakte poorten er gekomen zijn. Ze staan dan wel ten toon in zijn museum. De draak op de tweede foto maakte daar deel van uit.
Na het park en het museum ging de wandeling richting het parlement. Er waren werken aan de gang, die het onmogelijk maakten om meer op de foto te tonen. Het pleintje er juist voor dient bij goede weersomstandigheden als picknickruimte.
Aan de kathedraal is een leuk bloemenmarktje. De kathedraal zelf kan gemengde gevoelens teweeg brengen. Is ze nu mooi of lelijk te noemen?
En na de lunch trokken we naar het Koninklijk Paleis om er de aflossing van de wacht te zien.
Eerst even tijd maken voor een groepsfoto, genomen door de leider. Alleen de koninklijke familie liet zich niet zien vanop het balkon. Geen foto!
Nadien bezochten het Edvard Munch Museet. Dat museum is licht ontgoochelend omdat er vooral aandacht wordt geschonken aan een geïnspireerde schilder Johns, die we helemaal niet kennen. Ook “De schreeuw” ligt in de kelder opgeborgen wegens beschadiging door het licht en een andere versie was gestolen. Je mag twee maal raden waarom we dit museum aandeden.
De litho van zijn “Schreeuw” staat broederlijk naast zijn zelfportret.
We bezochten ook het museum gewijd aan Nobel, van de Nobelprijswinnaars. Opnieuw teleurstellend, maar toegegeven beter hadden we het zelf ook niet gekund. Het is moeilijke materie om weer te geven in een museum.
Het Akerhus Slott ligt pal aan de plaats waar cruiseschepen aanmeren. Je Tesla of Leaf parkeren en even elektrisch bijtanken is er de normaalste zaak van de wereld.
Aan het stadhuis staat een bühne opgesteld voor de feesten die morgen doorgaan. We bleven alvast even halt houden terwijl een zangeres een soundcheck uitvoerde. Het had eigenlijk meer weg van een generale repetitie, want later kwamen ook de dansers haar vervoegen.
Een busrit verder zagen we het operagebouw. Het gebouw is vooral bekend vanwege het feit dat je tot op het dak wandelen kan en zo een mooi uitzicht over een deel van de stad verkrijgt.
